صنعت فولاد ایران با وجود ظرفیتهای فراوان، از تحقق اهداف چشمانداز ۱۴۰۴ فاصله زیادی دارد. ضعف در برنامهریزی، تعدد نهادهای تصمیمگیر، تحریم، فقدان شفافیت، مشکلات بورس کالا، چالشهای انرژی و حملونقل از دلایل اصلی این عقبماندگیاند. برای خروج از این وضعیت، همافزایی میان دولت و بخشخصوصی، اصلاح سیاستها و تقویت زنجیره ارزش فولاد ضرورت دارد تا ایران جایگاه شایستهاش را در بازار جهانی را حفظ و ارتقا بخشد.
