تامین مالی پروژه در ایران به چالشی ساختاری تبدیل شده است. در حالی که پروژههای خرد و متوسط میتوانند با ابزارهای نوین و اصلاح رگولاتوری فعال شوند، پروژههای بزرگ و عظیم با محدودیتهای تورم، تحریم و فقدان چارچوبهای قانونی بینالمللی مواجهند. راهکار موثر، توسعه ابزارهای نوآورانه، ایجاد صندوقها و نهادهای واسط، تنوعبخشی ارزی و تضمین امنیت سرمایهگذاری است. مدیریت هوشمند این منابع، نه تنها رشد و توسعه، بلکه ارزشافزایی پایدار و حفظ جایگاه رقابتی صنایع را ممکن میسازد.
