صنعتیسازی در جهان امروز دیگر صرفا حاصل سرمایهگذاری یا حمایت دولتی نیست، بلکه ترکیبی پیچیده از زیرساختهای پایدار، بنگاههای پیشران و نوآوری بخش خصوصی است. تجربه چین در سه دهه گذشته نشان میدهد چگونه میتوان با تکیه بر انرژی ارزان و شرکتهای بزرگ، جهشی تاریخی در تولید رقم زد؛ اما همزمان هشدار میدهد که تمرکزگرایی و غفلت از نوآوری میتواند همان نقطه قوت را به نقطه ضعف بدل سازد. مقاله «دن وانگ» و «آرتور کروبر» در «فارنافرز» بهخوبی نشان میدهد که «مدل واقعی چین» چگونه شکل گرفت و با چه قوتها و ضعفهایی روبهرو است.
