تصور کنید وارد یک کارخانه فولاد میشوید؛ اما بهجای دودهای سیاه و بوی سوزان زغالسنگ، تنها بخار آب به چشم میخورد. نه خبری از شعلههای هزاردرجه کورههای بلند است، نه کوههایی از زغالسنگ و نه حتی ذرهای دیاکسیدکربن. آنچه زمانی شبیه یک سناریوی علمی–تخیلی به نظر میرسید، امروز در شمال سوئد در حال تحقق است؛ تحولی که آمده تا قواعد سنتی صنعت فولاد را از نو تعریف کند.
