صبح یازدهم مرداد، مجمع عمومی سالیانه فولاد مبارکه تنها صحنه تصویب صورت‌های مالی و تقسیم سود نبود؛ تریبونی بود برای روایت بقا در میانه تنگنا. در سالنی که سهامداران، مدیران و ناظران گرد آمده بودند، سعید زرندی کوشید تصویری فراتر از یک بنگاه صنعتی ترسیم کند: از کارخانه‌ای که در دل ناترازی انرژی، فشارهای قیمتی و تلاطم‌های جهانی، همچنان می‌خواهد «تولید» را به‌مثابه ستون امنیت اقتصادی کشور زنده نگه دارد. در اقتصاد امروز ایران، فولاد مبارکه فقط با اسلب و ورق ارزیابی نمی‌شود؛ با توانش برای دوام‌آوردن، بازسازی‌کردن و جلو بردن چرخ صنعت کشور سنجیده می‌شود.