اجرای پروژه های توسعه ای در صنایع فولاد و معدن امروز با چالش های ساختاری مواجه است. دیگر آغاز یک طرح نشانه موفقیت نیست بلکه توان رساندن آن به تولید پایدار در سایه ناترازی انرژی، هزینه بالای تامین مالی و ضعف زیرساخت های لجستیک عیار واقعی مدیران است. در فضایی که حاشیه سود به شدت کاهش یافته، تنها راه عبور از بحران، مدیریت یکپارچه و هوشمندانه پیش نیازها است تا طرح ها به جای انباشت در فهرست پروژه های نیمه تمام، به جریان نقدینگی بدل شوند.
