«کوره بلند» در دنیای متالورژی هیولایی است که تعطیلی نمی‌شناسد؛ توقف یعنی مرگ. سیروس مؤتمن که به احترام «پدر کوره بلند ایران» خوانده می‌شد، بیش از هرکس زبان این دیو سرکش را می‌فهمید. او نبض تپنده صنعت فولاد در دهه‌های بحرانی جنگ و دوران گذار به تکنولوژی‌های مدرن بود. با درگذشت او، صنعت ایران یکی از آخرین تکنوکرات‌های کلاسیک و معماران استقلال صنعتی خود را از دست داد؛ مردی که عمری پای بوته کوره ایستاد.
