صنعت، به سمت تولید پایدار حرکت می‌کند؛

پایداری زیر سایه خودتأمینی

تأمین انرژی اکنون به عنوان یک دارایی راهبردی، در کانون استراتژی‌های توسعه صنعتی قرار دارد. صنایع بزرگ با عبور از وابستگی‌های سنتی و سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های اختصاصی، بلوغ مدیریتی خود را به نمایش گذاشته‌اند. این اقدام عملی، پاسخی واقع‌بینانه به محدودیت‌های فصلی شبکه است؛ چراکه ناترازی‌های انباشته‌شده در بخش برق و گاز، دیگر صرفاً یک چالش حاشیه‌ای نیستند، بلکه به متغیر اصلی در تعیین حاشیه سود و ظرفیت رقابتی صنایع تبدیل شده‌اند. در این میان، زنجیره‌های بزرگی مانند فولاد دریافته‌اند که حفظ پایداری تولید در گرو تغییر نقش از «مصرف‌کننده صرف» به «تولیدکننده فعال انرژی» است.