در زمستان ۱۴۰۴، صنعت فولاد تنها نقطه روشن اقتصاد ایران بود؛ در حالی که خودروسازی با سقوط ۱۹.۶ درصدی تولید دستوپنجه نرم میکرد، رشد ۱۶.۹ درصدی فولاد نشان داد موتور محرک ارزآوری کشور هنوز تابآوری دارد. با این حال، جهشهای متوالی نرخ انرژی، از پتروشیمی تا فولاد، مزیت رقابتی این صنایع را تهدید میکند و هشدار میدهد که بدون سقف شفاف قیمت، رقابت با غولهای جهانی به سرابی استراتژیک تبدیل خواهد شد.
