در شرایطی که اغلب کشورهای توسعه یافته وصنعتی جهان دچار فقر گسترده در منابع اولیه تولید فولاد هستند اما خودکفایی و عدم وابستگی در کالاهای استراتژیک و زیر بنایی مثل فولاد از سیاستهای صنعتی و برنامههای زیربنایی این کشورها محسوب می شود. درصورتی که در ایران با وجود منابع فراوان فولادی، چندان نگاهی جدی به نقش چنین صنعتی در توسعه وخودکفایی نمی شود.
