در نگاه سنتی به معدن، ارزش یک ذخیره معدنی عمدتا با میزان استخراج و مقدار محصول اصلی سنجیده میشود. معدنکار استخراج میکند، ماده معدنی را به صنعت تحویل میدهد و فرآیند ارزشآفرینی در همان نقطهای تعریف میشود که محصول اصلی تولید شده است. اما اقتصاد چرخشی، این معادله را تغییر میدهد؛ زیرا در این نگاه، هیچ مادهای پیش از آنکه تمام ظرفیتهای ارزشآفرینیاش شناخته شود، صرفا باطله نیست.
