صنعت فولاد ایران با دستیابی به بومیسازی ۹۰ درصدی تجهیزات، به نقطهای مهم رسیده است؛ اما امروز مسئله اصلی، عبور از «ساخت در داخل» به سمت «نوسازی هوشمندانه» است. اتلاف انرژی در خطوط تولید، فرسودگی تجهیزات و وابستگی به فناوریهای قدیمی، زنگ خطر آینده این صنعت را به صدا درآورده است. اکنون، بقا و مزیت رقابتی فولاد ایران در گرو جسارت برای پذیرش فناوریهای نو و بازتعریف استراتژی بهرهوری است.
