در جهانی که بحرانها به نقطهعطف تحولات تمدنی بدل میشوند، صنعت ایران نیز در آستانه یک انتخاب تاریخی قرار دارد؛ انتخاب میان تداوم مسیر سنتی یا حرکت به سوی صنعتی هوشمند، دانشبنیان و تابآور. تجربه تعامل صنعت فولاد با زیستبوم فناوری، نشان میدهد گذار به صنعت ۴.۰ نه یک انتخاب لوکس، بلکه ضرورتی راهبردی برای آینده تولید، انرژی و رقابتپذیری کشور است.
