چرا اتحاد استراتژیک دولت و بازار تنها راه بقا صنایع مادر است؟

عصر نوین مداخله دولتی

دوران طلایی تجارت آزاد و تکیه مطلق بر دست‌های نامرئی بازار به پایان رسیده است. امروز در پی بحران‌های متوالی زنجیره تامین شبح مداخله‌گرایی دولتی بار دیگر اقتصاد جهانی را تسخیر می‌کند. دولت‌ها از نقش حاشیه‌ای و تنظیم‌گر خود خارج می‌شوند و به بازیگران اصلی در بازارهای استراتژیک تغییر روش می‌دهند. آن‌ها با کنار گذاشتن سیاست‌های منسوخ گذشته، مانند واردات کورکورانه که تنها به خروج مخرب ارز و تضعیف صنایع مادر می‌انجامد؛ مجموعی از ابزارهای نوین را به کار می‌گیرند. از مالیات‌های مرزی کربن در اروپا تا دیپلماسی مواد خام و ممنوعیت‌های وارداتی به منظور حمایت از صنایع مادر، بیانگر نقش جدید دولت است. در این زیست‌بوم پرالتهاب، بقای اقتصاد ملی تنها در اتحاد استراتژیک دولت و بازار، توسعه هوشمندانه زیرساخت‌ها و تزریق هدفمند سرمایه برای احیای شرکت‌های کلیدی رقم می‌خورد.