تکنولوژی فولادی
-
از نانوساختارهای آهن اسفنجی تا هوشمندسازی کورههای قوس الکتریکی؛
کالبدشکافی دیجیتال در قلب متالورژی
عملیات تولید اولیه فولاد که با تبدیل گندله به آهن اسفنجی (DRI) در واحدهای احیای مستقیم آغاز شده و با ذوب در کورههای قوس الکتریکی (EAF) و ریختهگری اسلب به اوج میرسد، قلب تپنده و تعیینکنندهترین بخش در بهای تمامشده محصولات صنعتی است. در فضای رقابتی امروز، اتکا به روشهای سنتی ذوب دیگر پاسخگوی نیاز بازار نیست؛ بلکه پیشرفتهای تکنولوژیک در ذوب، پایش دقیق معیارهای راندمان عملیاتی و گذار به سمت کارخانههای هوشمند (Smart Factories) با ادغام هوش مصنوعی، به تنها مسیر برای کاهش هزینههای سربار تبدیل شده است. این دایرهالمعارف تخصصی، به کالبدشکافی فنی و اقتصادی تکنولوژیهای نوین در خطوط تولید اولیه میپردازد.
-
قوانین تکنولوژی جهان، چگونه نوشته میشود؟
دیگ جوشان
دولتها مدتهاست به اهمیت تعیین استانداردها پی بردهاند. زمانی بریتانیا و آلمان بر سر مشخصات فنی تلگراف با یکدیگر رقابت میکردند. امروز اما رقابت اصلی بر سر تعیین استانداردهای فناوری میان چین و کشورهای غربی جریان دارد. آینده فناوری از ارتباطات بیسیم گرفته تا محاسبات کوانتومی و هوش مصنوعی، در آستانه تحولی بزرگ قرار دارد. اما پرسش اساسی آن است که قواعد و استانداردهای فناوری جهان چگونه شکل میگیرند و در نهایت در کدام کشور نوشته میشوند؟
-
چرا «مینیمیل» میتواند مسیر نوسازی صنعت ایران باشد؟
بازآفرینی فولاد با مقیاس کوچک
مدلهای سنتی تولید فولاد که بر مجتمعهای عظیم و متمرکز متکی هستند، در سالهای اخیر با چالشهای تازهای روبهرو شدهاند؛ از نوسانات بازار جهانی انرژی گرفته تا اختلال در زنجیرههای تأمین. در چنین شرایطی بسیاری از کشورها به سمت توسعه واحدهای فولادسازی مبتنی بر کوره قوس الکتریکی یا «مینیمیل» حرکت کردهاند؛ مدلی انعطافپذیرتر که میتواند هزینه سرمایهگذاری را کاهش دهد و تابآوری صنعتی را افزایش دهد. برای ایران نیز با توجه به ظرفیت تولید آهن اسفنجی و تجربه توسعه کورههای قوس الکتریکی، این الگو میتواند یکی از مسیرهای نوسازی صنعت فولاد باشد.