آسیای جنوبشرق در حال بازنگری جدی در سیاست انرژی خود است؛ منطقهای که سالها به زغالسنگ و گاز طبیعی برای تامین برق پایه وابسته بود، اکنون برنامهای برای توسعه ظرفیت هستهای ۲۵ گیگاوات تا سال ۲۰۵۰ تدوین کرده است. برآورد میشود این برنامه نیازمند سرمایهگذاری حداکثر ۲۰۸ میلیارد دلار باشد، در حالی که هیچ کشور منطقه هنوز راکتور هستهای عملیاتی ندارد.
