تلاش مدیریتی برای مهندسی خواب کارکنان به فاجعهای تمامعیار ختم شد. این مداخلات تحمیلی، نهتنها بهرهوری را افزایش نداد، بلکه به فرسودگی، دعاوی حقوقی و هرجومرج سازمانی منجر شد. زیستشناسی انسان با بخشنامههای شرکتی تغییر نمیکند؛ تلاش برای کنترل حریم خصوصی پرسنل، تنها هدررفت سرمایه است. در مدیریت مدرن، گاهی بهترین استراتژی، «دست نزدن» به امور است.