در شرایطی که توجه جهانی به فلزات راهبردی مانند مس، لیتیوم و عناصر نادر خاکی روزبهروز بیشتر میشود و بسیاری از کشورهای دارای ذخایر معدنی در تلاشاند سهم خود از این بازار را افزایش دهند، این پرسش مطرح میشود که آیا گشایشهای سیاسی احتمالی بهتنهایی میتواند مسیر ایران را تغییر دهد یا نیازمند چیزی بیش از کاهش تنشهای بینالمللی است.
