صنعت فولاد ایران، با قرار گرفتن در آستانه فعالسازی مکانیسم ماشه، بار دیگر توانایی خود در مدیریت بحران و بهرهبرداری از فرصتها را نشان میدهد. اگرچه محدودیتهای صادراتی و افزایش هزینهها تهدیدهایی واقعی هستند، اما بازارهای جایگزین آسیایی و آفریقایی، تهاتر و توسعه فناوری داخلی، مسیر رشد و تقویت خودکفایی را هموار میکنند. این مقطع، فرصتی برای تبدیل فشار خارجی به سکوی نوآوری و پایداری صنعتی است.
