دوران پساجنگ صرفاً مقطع ترمیم خرابیها نیست؛ بلکه نقطه عطفی برای بازتعریف راهبردهای اقتصادی، نوسازی زیرساختها و بازآرایی زنجیرههای صنعتی کشور به شمار میرود. در چنین شرایطی، تثبیت تولید، ارتقای فناوری، توسعه صنایع پاییندستی و جذب سرمایهگذاری هدفمند، به عنوان الزامات کلیدی عبور از بحران و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار مطرح میشوند.
