ایراسین

چرا توسعه صنعتی بدون بنگاه‌های بزرگ ممکن نیست؟

افسانه کوچک‌ها، واقعیت بزرگ‌ها

تجربه قدرت‌های صنعتی جهان نشان می‌دهد توسعه پایدار نه در دوگانه بنگاه بزرگ یا کوچک، بلکه در پیوند این دو شکل می‌گیرد. بنگاه‌های بزرگ لنگر سرمایه، فناوری و تجاری‌سازی‌اند و بنگاه‌های کوچک موتور نوآوری و چابکی. اقتصادهای موفق، به‌جای انتخاب یکی، اکوسیستمی ساخته‌اند که در آن مقیاس و خلاقیت هم‌زمان کار می‌کنند و توسعه از دل همین توازن زاده می‌شود.

چرا نوآوری به شرط بقای فولادسازان بزرگ تبدیل شد؟

پایان عصر تناژ

آنچه امروز در صنعت فولاد در حال رخ‌دادن است، افت‌وخیز مقطعی قیمت یا نوسان تقاضا نیست؛ بلکه بازتعریف بنیادین معیار برنده‌شدن است. در دوره‌های پیشین، فولادساز پیروز کسی بود که در پایین‌ترین نقطه منحنی هزینه می‌ایستاد. اما اکنون منحنی هزینه در حال جابه‌جایی است و در کنار آن، منحنی تازه‌ای به نام شدت کربن و منحنی دیگری به نام هوشمندی فرایند ظاهر شده‌اند که جایگاه هر بازیگر را در بازارهای آینده تعیین می‌کنند. برنده فردا اما کسی است که هم‌زمان بر هر سه منحنی مسلط باشد.

از حفاری تا هاب‌سازی

در شرایطی که هزینه اجرای پروژه‌های معدنی جدید رو به افزایش است، ادغام و تملیک به مهم‌ترین مسیر رشد شرکت‌های معدنی تبدیل شده؛ اما تنها معدودی از آن‌ها توان بهره‌برداری کامل از ارزش این معاملات را دارند. با محدودیت عرضه مواد معدنی حیاتی و پیچیده‌تر شدن ساخت معادن جدید، موج بعدی M&A بزرگ‌تر و تعیین‌کننده‌تر خواهد بود. برندگان آینده، شرکت‌هایی هستند که هم‌زمان در اکتشاف و تملیک عملکردی ممتاز داشته باشند.

فولاد میانمار؛ چراکشوری با ذخایر عظیم سنگ آهن واردکننده فولاد است؟

فیلی در گل

میانمار با منابع طبیعی فراوان و ذخایر سنگ‌آهن گسترده، ظرفیت بالقوه‌ای برای توسعه صنعت فولاد دارد، اما این مسیر پرچالش است. تاریخچه فولاد کشور آینه‌ای از استعمار، ملی‌سازی، رکود نظامی و احیای محدود با اتکا به سرمایه خارجی و تقاضای داخلی است. امروز، صنعت فولاد میانمار مانند «فیلی در گل» است؛ انرژی عظیم در درون دارد، اما محدودیت‌های انرژی، مالی، سیاسی و زیرساختی هر گام توسعه را دشوار می‌کند.

تنش‌های اقلیمی، چگونه آینده سرمایه‌گذاری در خاورمیانه را با مخاطره روبه‌رو می‌سازد؟

در آستانه توفان

تحولات زیست‌محیطی و اقتصادی در خاورمیانه، دیگر یک پیش‌بینی دور از ذهن نیست، بلکه واقعیتی است که نشانه‌های آن از هم‌اکنون آشکار شده است. افزایش دما، کاهش منابع آب، تشدید آلودگی و ناآرامی‌های اجتماعی، کشورها را وادار به تغییر در سیاست‌های توسعه‌ای خود خواهد کرد. این گزارش با نگاه به مطالعه اخیر بانک جهانی، چالش‌های اقلیمی ایران، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و عراق را بررسی می‌کند و شوک‌های آینده این کشورها را تحلیل می‌کند.

چگونه می‏‌توان از ظرفیت سرمایه‌های خرد برای توسعه انرژی پاک استفاده کرد؟ 

مردم، سرمایه، انرژی

در حالی که دولت‏‌ها با محدودیت منابع مالی برای توسعه زیرساخت‌های انرژی مواجهند، بهره‌گیری از سرمایه‌های خرد مردمی می‌تواند ضمن تسریع روند توسعه انرژی‌های پاک، به توزیع عادلانه‏‌تر منافع اقتصادی این صنعت کمک کند. تجربه کشورهای موفق نشان می‏‌دهد که گذار به انرژی‌های تجدیدپذیر تنها با مشارکت فعال همه ذی‏‌نفعان از جمله دولت، بخش‌خصوصی، نهادهای مالی و جوامع محلی امکان‏‌پذیر است.