در سال‌های اخیر، تحولات شگرفی در مسیر تولید و استفاده از فولاد کم‌کربن در جهان رخ داده است. اروپا با تمرکز بر احیای مستقیم آهن با هیدروژن (H₂-DRI)، الکترولیز اکسید مذاب (MOE) و بازیافت قراضه، توانسته است پایه‌های صنعتی فولاد پاک را بنا نهد؛ در حالی که آمریکا با رویکردی متفاوت، بر بهره‌گیری از فناوری‌های ساخت و تعمیرات در محل، تمرکز کرده است. این دو جریان فناورانه نشان‌دهنده دو رویکرد مکمل‌اند؛ اروپا در پی حذف کامل کربن از زنجیره تولید، و آمریکا در پی خلق زیرساخت‌های هوشمند، قابل تعمیر و بلندمدت با ردپای زیست‌محیطی حداقلی است.